كنند عمل نمايد . مسأله 321 - كسى كه بول يا غائط پى در پى از أو خارج مى شود ، بايد براي هر نمازى وضوء بگيرد وفورا مشغول نماز شود ، ولى براي بجا آوردن سجده وتشهد فراموش شده ونماز احتياط كه بايد بعد از نماز انجام داد ، در صورتي كه آنها را بعد از نماز فورا بجا بياورد ، وضوء گرفتن لازم نيست . مسأله 322 - كسى كه بول أو قطره قطره مى ريزد بايد براي نماز به وسيله كيسه‌اى كه در آن پنبه يا چيز ديگرى است كه از رسيدن بول به جاهاى ديگر جلوگيرى مى كند ، خود را حفظ نمايد ، ونيز كسى كه نمى تواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند ، چنانچه ممكن باشد بايد به مقدار نماز از رسيدن غائط به جاى ديگر جلوگيرى نمايد . مسأله 323 - كسى كه نمى تواند از بيرون آمدن بول وغائط خوددارى كند در صورتي كه ممكن باشد ، بايد به مقدار نماز از خارج شدن بول وغائط جلوگيرى نمايد اگر چه خرج داشته باشد . مسأله 324 - كسى كه نمى تواند از بيرون آمدن بول وغائط خوددارى كند ، بعد از آنكه مرض أو خوب شد ، لازم نيست نمازهايى را كه در وقت مرض مطابق وظيفه‌اش خوانده قضا نمايد ، ولى اگر در بين وقت نماز مرض أو خوب شود ، بايد نمازى را كه در آن وقت خوانده دوباره بخواند . " چيزهايى كه بايد براي آنها وضوء گرفت " مسأله 325 - براي شش چيز وضوء گرفتن لازم است : أول براي نمازهاى واجب غير از نماز ميت ، دوم براي سجده وتشهد فراموش شده ، اگر بين آنها ونماز حدثى از أو سر زده مثلا بول كرده باشد ، سوم براي طواف واجب خانه كعبه ، چهارم اگر نذر يا عهد كرده يا قسم خورده باشد كه وضوء بگيرد ، پنجم اگر